DPPS Logo DPPS Logo slika
Azovska haringa (Alosa tanaica)

Azovska haringa (Alosa tanaica)

Azovska haringa (Alosa tanaica) koja se još naziva i crnomorska haringa, je endem Ponto-Kaspijskog basena, a pripada familiji Clupeidae. Anadromna je vrsta koja naseljava slivove Crnog, Azovskog i Aralskog mora i Kaspijskog jezera. Veći deo života provodi u slanoj vodi, dok u slatke vode migrira tokom mresta kada se može sresti kod nas i to samo nizvodno od brane Đerdap.

Azovska haringa može da naraste do dužine od 25 centimetara.

U moru se hrani širokim spektrom zooplanktona (pre svega rakovima), insektima i sitnim ribama.

U morskim područjima se uglavnom nalazi u dubljim vodama priobalnog pojasa. Azovska haringa migrira iz mora u donje tokove reka kako bi se mrestila. Najčešće se mresti u slatkoj ili blago slanoj vodi, uz obalu, u gotovo mirnim vodnim telima kao što su plavne ravnice ili jezera. U periodu od januara do marta jedinke dolaze u estuare, a potom migriraju kada temperatura reke dostigne 10 °C, od kraja aprila do maja, a mreste se na temperaturi od 15 °C najčešće tokom maja i juna. Jaja polažu na dno. Nakon mresta migriraju u ušća reka ili priobalne lagune kako bi se hranile, a u jesen se premeštaju u more kako bi prezimile. Juvenilne jedinke migriraju u mora ili ušća tokom prvog leta i ostaju tamo do dostizanja polne zrelosti. Posle 1-2 godine migriraju uzvodno da bi se razmnožavali.

Tokom prvih decenija XX veka došlo je do znatnog opadanja brojnosti populacija ove vrste zbog zagađenja vode. U severnom Crnom moru predviđa se neposredan uticaj usled pada kvaliteta staništa u estuarskim ekosistemima dok su populacije ove vrste i dalje stabilne u slivu Azovskog mora. Još jedan problem je što se ova vrsta masovno eksploatiše. Rečno zagađenje i prekomerni ribolov pak predstavljaju glavne pretnje za populacije ove vrste. U Srbiji je azovska haringa proglašena za strogo zaštićenu vrstu.

Autor: Rada Baroš