DPPS Logo DPPS Logo slika
Meesia triquetra

Meesia triquetra

Meesia triquetra je vrsta mahovine koja se pojavljuje na severnoj hemisferi na višim geografskim širinama (u arktičkim i borealnim oblastima) u severnoj Evropi, severnoj Aziji, Grenlandu, Kanadi i severu Sjedinjenih Država, a interesantno je i to da je zabeležena i u Australiji. Na manjim geografskim širinama (dalje od polova) rastu na većim nadmorskim visinama nego na velikim geografskim širinama (bliže polovima). Na Balkanu nije tako česta jer nema mnogo staništa koja pogoduju ovoj vrsti koja predstavlja za oblast Balkana glacijalni relikt (ostatak vegetacije nakon ledenih doba). Ova mahovina se javlja na močvarnim područjima, često unutar vlažnih šuma bogatih papratima (naročito na delovima koji imaju površinske vode sa visokim koncentracijama kalcijuma i visokom pH).

Raste u formi malih jastuka visine svega nekoliko centimetara. Sa gornje strane su zelene (mogu biti različitih nijansi), dok su sa donje strane na kojoj se nalazi rizoidi kojima se pričvršćuju za podlogu crvenkaste boje. Stabljike biljke uglavnom nemaju grane i najčešće su svetlobraon boje, gusto prekrivene listovima i visine do 14 centimetara. Listovi su trouglasti do ovalni, dugi do 3 milimetra i raspoređeni u tri reda. Rubovi lista su oštro nazubljeni, a sami listovi su rašireni samo kada ima dovoljno vlage. Arhegonije (organi u kojima se razvijaju ženske polne ćelije) i anteridije (organi u kojima se razvijaju muške polne ćelije) kod ove vrste razvijaju se na različitim individuama, a formiraju se na vrhovima stabljika. Nakon što se spoje muške i ženske polne ćelije tokom kiše iz oplođene jajne ćelije će se razviti sporofit. Sporofit je ravan i gladak, braon do žuto-braon boje, a formira se na seti (dršci) dugoj do 10 centimetara. Čaura je asimetrična, braon boje i dužine do 5 milimetara, uključujući vrat (koji čini i do polovine dužine čaure). Spore biljke su fino papilozne, a iz njih će se razviti biljka sa arhegonijama ili anteridijama i tako se završava jedan potpuni životni ciklus ove mahovine.

Močvare koje su primarno stanište ove vrste su osetljiva staništa podložna raznim promenama, uticajima ispaše stoke, hidrološkim izmenama, izgradnji i stalnoj upotrebi puteva i iskopavanja treseta. Zbog svega navedenog, ova vrsta je dostigla skoro izumiranje u Evropi jer je ovakav tip staništa gotovo nestao. U Srbiji je ova mahovina zaštićena kao strogo zaštićena vrsta.

Autor: Jelena Laković