DPPS Logo DPPS Logo slika

Kraljica balneološkog turizma

Da li ste već posetili kraljicu balneološkog turizma? Ukoliko niste, učinite to što pre jer od ove godine ona vas čeka u sasvim novom izdanju! Da, govorimo o Vrnjačkoj Banji, kraljici svih srpskih ali svakako i jednom od najboljih banja u okolini.

Smeštena u samom srcu Centralne Srbije, Vrnjačka Banja ima idealan turističko-geografski položaj, na obroncima planine Goč okružena lipovačkom i vrnjačkom rekom. Od glavnog grada, Beograda, udaljena je oko 200 kilometara i vrlo lako se dolazi do nje.

O njenom značaju kao turističkoj destinaciji govori i podatak da je ona i ove godine prva banja po posećenosti u našoj zemlji. Međutim istorija razvoja ove destinacije itekako je bogata. Još u dalekoj prošlosti blagodeti Vrnjačke Banje koristili su Rimljani o čemu nam svedoči čuveni rimski izvor ali i mnoga arheološka iskopavanja u centralnom parku. Dalje nas istorija ove destinacije vodi kroz mračan period za srpsku državu i njeno ropstvo pod turskom carevinom, koja ni ovu banju a ni njene meštane nije poštedela velikih muka. Vreme je prolazilo a ona čekala, čekala da konačno zasija. Napokon i to se dogodilo, godine 1868. počinje era banjskog turizma. Baš ove godine banja postaje sedište velikih zbivanja. Srpska aristokratija i viđeniji ljudi kreću da grade raskošne vile nadomak vrnjačkog parka kako bi svoje slobodne dane provodili uz lekovite mineralne izvore. Jedan od njih bio je i čuveni Jovan Belimarković, namesnik kralja Aleksandra Obrenovića, koji ovde podiže velelepno zdanje po uzoru na italijanske vile. U raskošnom zdanju sa prelepom fasadom danas se nalaze eksponati koji svedoče o istoriji, tradiciji i kulturi Vrnjačke Banje.

U jeku razvoja i dolaska turista, počinje uređivanje Vrnjačke Banje. Na samom početku izvršeno je ispitivanje mineralnih izvora čime je ustanovljeno da Vrnjačka Banja poseduje neverovatna mineralna bogatstva. Danas ona raspolaže sa čak 7 potpuno ispitanih i uređenih izvora : slatina, snežnik, borijak, beli izvor, jezero, topla voda i vrnjačko vrelo. Među njima odmah se izdvojio izvor “topla voda” koji predstavlja jedinstven primerak izvora čija temperatura odgovara temperaturi ljudskog tela, 36,6°. Smešten je u samom centru Vrnjačke Banje, njegovo ispitivanje ali i sama svojstva povukla su za sobom uređenje čitave centralne površine. Krajem 19. veka razvoj je doneo uređenje Banjske promenade, centralnog Banjskog parka kao i biveta sa termomineralnom vodom. Sam centralni park danas predstavlja pravi simbol ove destinacije i gotovo neizbežno mesto za društvena okupljanja, održavanja različitih događaja. Uređen u francuskom stilu sa raznovrsnim biljnim vrstama koje ponosno poziraju pred škljocanjem fotoaprata radoznalih turista, ovaj park je danas drugi park po veličini u Srbiji.

Među uređenim zdanjima je i vila San, kuća koja krasi svaku razglednicu a koja je u više navrata menjala vlasnike i nazive. Na samom početku naziv joj je bio Sutjeska, potom Arnovljević i na samom kraju Nada da bi krajem 20. veka ovaj objekat dobio naziv SAN kao skraćenica od ove tri reči. Pored vile San, Vrnjačku Banju krase i objekti kao hotel Solaris Resort, hotel Park, Slatina i drugi veoma pogodni za odmaranje.

Povodom ovogodišnje proslave, 150 godina od banjskog turizma, ona je zasijala u potpuno novom izdanju. Na potpuno novoj promenadi sačekaće vas vrabac koji će vam namignuti i poželeti dobrodošlicu. Divna muzika nove fontane i veliki hlad drvoreda stvoriće želju da se prošetate banjskim ulicama do sasvim novog banjskog parka kog od ove godine krasi i veliki vodopad ali i sasvim nove klupe u različitim oblicima. Stopedesetogodišnjica sa sobom je donela 6 novih objekata u kojim će vam osoblje pružiti vrhunsku uslugu po poslednjim standardima.

Šetnja parkom, ukrašenim mostom ljubavi gde se parovi katancima zaklinju jedno drugom na večnu ljubav, uživanje u nekom od lokalnih kafića pružiće vam mogućnost da zaboravite na moge probleme. Dođite i Vi i uverite se u sve ovo što krasi kraljicu evropskog turizma.

Ne zadržavamo autorska prava na fotografije. Sve fotografije korišćene u ovom članku preuzete su sa interneta sa public licencom.